Lechia Dzierżoniów herb U podnóża Gór Sowich znajduje się miasteczko, które słynęło z fabryki produkującej radioodbiorniki. Miejscowa drużyna piłkarska spędziła trzy sezony na zapleczu ekstraklasy, a w tym roku obchodziła 70-te urodziny.

Rychbach (od niemieckiego Reichenbach) – tak brzmiała nazwa miasta, włączonego w 1945 roku do Polski. Rok później nadano mu nazwę Dzierżoniów, by upamiętnić śląskiego pszczelarza, Jana Dzierżonia.* Po II wojnie światowej otwarto tam Państwową Fabrykę Odbiorników Radiowych, w późniejszych latach przemianowaną na Zakłady Radiowe „Diora”. Zaistniały także kluby sportowe, m.in.: Ogniwo, Włókniarz, Gwardia, Stal, Spójnia. Trzy z nich widnieją w życiorysie Międzyzakładowego Klubu Sportowego „Lechia”, który świętuje w tym roku jubileusz 70-lecia.

Historia znaku
Niejasne są początki klubu. Według autora zarysu historii umieszczonego na stronie Lechii**, w sierpniu 1945 roku utworzono klub pod nazwą Ogniwo.

Lechia Dzierżoniów herbDrużyna mierzyła się z lokalnymi rywalami, jednak pierwsze sukcesy odniosła dopiero w latach 50-tych, gdy trafiła do III ligi.

W 1955 roku połączono dzierżoniowskie drużyny Ogniwa i Spójni (w ślad za fuzją zrzeszeń, które reprezentowały), a nowy twór nosił nazwę TKS Sparta (Terenowe Koło Sportowe).

Lechia Dzierżoniów herbPo kilku miesiącach doszło do kolejnej fuzji w Dzierżoniowie – Spartę połączono ze Stalą (klubem funkcjonującym przy zakładach Diora). Nowy klub przyjął nazwę TKS Lechia i barwy łączonych zrzeszeń (żółty i czerwony Sparty oraz żółty i niebieski Stali).

W 1956 roku opracowano pierwszy znak klubu, który przestawiał: „stylizowaną czarną literę „L”, wpisaną w symboliczne koło zębate, umieszczone na żółto-czerwonej tarczy otoczonej tłem koloru niebieskiego”***. Autorem herbu był Adam Piech, pracownik Diory.

Lechia Dzierżoniów herbZnaki, które tu przytaczam pochodzą z późniejszego czasu, gdy dzierżoniowscy piłkarze grali pod nazwą MZKS Lechia. Zostały utrwalone na odznakach oraz proporczykach, funkcjonowały z ozdobnym wieńcem oraz bez niego. Co ciekawe, widnieje na nich rok 1946, stąd wątpliwość odnośnie daty założenia, o której pisałem wcześniej.

Herb opracowany w latach 50-tych prawdopodobnie wyglądał podobnie do znaku umieszczonego po lewej (choć bez wieńca), czyli zawierał żółtą tarczę przeciętą w skos czerwonym pasem z monogramem w tłoku. Zauważmy także, że kompozycja znaku jest zbliżona do symbolu ZS Stal (monogram w kółku na tarczy, nad którą widniał fragment koła zębatego).

Dla porządku dodam jeszcze, że w latach 1974-79 klub funkcjonował pod nazwą ZKS Unitra-Diora Dzierżoniów (jako zakładowy przy fabryce radioodbiorników).

W 1992 roku Lechia awansowała do II ligi (obecna 1. liga), w której spędziła kolejne trzy sezony.

Ocena znaku
W odróżnieniu od historycznych znaków, obecne logo Lechii nie zawiera koła zębatego (z nazwą miasta) nad tarczą. Poza monogramem, nie mamy w tym znaku liternictwa, co jednakże nie obniża jego zdolności odróżniającej. Szkoda, że kompozycja herbu została zagmatwana cienkimi czarnymi konturami. Zapewne chciano, by obrys koła zębatego nie „zlał się” z obrysami czerwonego pasa w skosie – ale jak Czytelnik sam zauważy, za dużo tego obrysu w obrysie. I to jest główna wada tego – niezłego w moim przekonaniu – znaku sportowego.


Oryginalność

Czytelność

Precyzja wykonania

Liternictwo

Ponadczasowość formy


Średnia ocena: 3,0

*https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzier%C5%BConi%C3%B3w
dostęp: 2015/12/28
**http://www.lechia.dzierzoniow.pl/info/lata,1945,1955/
dostęp: 2015/12/28
***http://www.lechia.dzierzoniow.pl/info/lata,1955,,,1965/
dostęp: 2015/12/28