Lublinianka logo klubu„Duma Lublina” może pochwalić się skomplikowaną historią i niezwykle prostym znakiem. Świetny przykład emblematu nawiązującego do herbu miasta. Czy wiecie, że w latach 60-tych trenerem Lublinianki był Kazimierz Górski!

Krajobraz piłkarski Lublina zdominowały przez lata dwa kluby – robotniczy Motor, wspierany przez Fabrykę Samochodów Ciężarowych oraz wojskowa Lublinianka. Większe sukcesy odnieśli „Motorowcy”, rozgrywając 9 sezonów w ekstraklasie. Lublinianka za to może pochwalić uczestnictwem w przedwojennych mistrzostwach Polski. Dodać należy, że były to osiągnięcia wojskowo-cywilnego klubu, do którego tradycji odwołują się „Zielono-Biało-Czerwoni”.

Z wojskowym rodowodem

Historia Lublinianki to rozłamy i fuzje… Kto zagłębił się kiedykolwiek w losy klubu z Wieniawy, ten znalazłby opowieść o kilku podmiotach sportowych, które prędzej czy później przyjmowały tę dźwięczną nazwę. Osią zmian były od lat stosunki wojskowych i cywilnych działaczy klubu.

Początki klubu sięgają roku 1921, gdy w Lublinie powstał Wojskowy Klub Sportowy z sekcją piłkarską i lekkoatletyczną. Jak przeczytamy w książce Pawła Gaszyńskiego „Zanim powstała liga”, WKS stworzono na fali zakładania wojskowych klubów w innych miastach, m.in. Krakowie czy Warszawie. W przytoczonym przez wspomnianego autora fragmencie periodyka „Polska Zbrojna”, możemy przeczytać o genezie takich klubów: „Sport, krzewiący się w wojsku zatacza, coraz szersze kręgi. Raz po raz prasa fachowa i codzienna notuje o powstaniu nowych wojskowych Klubów sportowych, a liczne jednostki bojowe, zwłaszcza pułki mogą nie raz poszczycić się posiadaniem pierwszorzędnych drużyn piłki nożnej […] Zwłaszcza w oddziałach, stojącyh na kresach północno-wschodnich, ćwiczą z zapałem lekką atletykę i piłkę nożną. […] doskonale pracuje „Wojskowy Klub Sportowy” w Lublinie, gdzie posiada kilka drużyn dzielnie walczących o przodownictwo w Okręgu lubelskim. Wogóle wydział wychowania fizycznego przy oddz. III Okr. gen. Lubelskiego pracuje bardzo intensywnie nad rozbudzeniem sportu w armii”.

Już dwa lata po założeniu, w wojskowym klubie nastąpił rozłam – działacze cywilni i juniorzy z drużyny rezerwowej założyli Klub Sportowy „Lublinianka”. W tymże 1923 roku WKS wygrał rozgrywki lubelskiej klasy A i występował w mistrzostwach Polski, w których jednak poniósł klęski z Pogonią LwówPolonią Warszawa. Za to Lublinianka wygrała rozgrywki w klasie B i dołączyła do WKS na wyższym poziomie. W następnych dwóch sezonach okazała się najsilniejsza w okręgu, lecz wciąż za słaba na rywali w mistrzostwach Polski. Inna sprawa, że w rozgrywkach miała za rywala najsilniejszą w kraju Pogoń Lwów.

Unia Lublin logo klubuW 1927 roku działacze najsilniejszych lubelskich klubów postanawiają połączyć siły i w skutek fuzji WKS i Lublinianki powstaje WKS Unia. Działacze lubelscy poparli PZPN w sporze z Ligą, stąd klub nie dostał szansy awansu do nowo utworzonych ogólnopolskich rozgrywek piłkarskich. W kolejnych latach Unia spotkała silniejszego rywala w okręgu – wojskowych z Siedlec, którym udało się awansować do Ligi w 1932 roku.

Lublinianka logo klubuUnia Lublin w 1931 r.; Źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe

Sześciokrotnie Unia próbowała dostać się do elity, lecz za każdym razem bez powodzenia. W ostatniej szansie przed wybuchem II wojny światowej wyprzedził ją Junak Drohobycz, choć pierwotnie to lubelska drużyna miała zagrać w finałowej fazie eliminacji.

Wojskowi łączą się z cywilami po raz drugi

Po II wojnie światowej reaktywowano dwa kluby, czerpiące z przedwojennych tradycji. W 1944 r. powstała WKS Lublinianka, która kontynuowała tradycję przedwojennej wojskowej drużyny. Pojawił się też Społem, który później posługiwał się nazwą Unia.

Lublinianka logo klubuLublinianka okazała się najsilnieszą w okręgu i uczestniczyła w pierwszych powojennych Mistrzostwach Polski. Już w I rundzie musiała uznać wyższość Radomiaka, z którym przegrała 0-5. W następnym roku również reprezentowała Lubelskie w mistrzostwach kraju i w swojej grupie (III) zajęła 5. miejsce. W 1948 r. drużyna dostała się do nowo utworzonej II ligi, w której występowała przez następne 3 sezony.

Lublinianka logo klubuW pierwszym roku w drugiej lidze zajęła 2. miejsce – za Garbarnią, która wywalczyła wtedy awans do Klasy Państwowej. Podczas reorganizacji sportu Lublinianka została Okręgowym Wojskowym Klubem Sportowym, podzielając losy wrocławskiego Śląska czy krakowskiego Wawelu. Wszystkie trzy występowały w II lidze w 1951 r., w osobnych grupach, ale do I ligi awansowała jedynie krakowska drużyna. Lublinianie musieli zadowolić się 2. miejscem w swojej grupie.

Lublinianka logo klubuDodajmy, że cywilni członkowie Lublinianki trafili do ZS Ogniwo i rywalizowali w niższych klasach rozgrywkowych. W 1953 roku Ogniwo i OWKS (zmienił nazwę na GWKS) spotkały się w III lidze. Rok później wojskowy klub z Lublina został zlikwidowany, a tradycje oraz nazwę Lublinianki przejęło… Ogniwo!

Jeśli myślicie, że w latach 50-tych sytuacja w lubelskiej piłce unormowała się, to jesteście w błędzie. W 1957 roku do Lublinianki, rywalizującej w III lidze, dołączyła WKS Unia. Przez następne 4 lata kluby te rywalizują o prymat najsilniejszego w mieście, wreszcie w 1961 roku Unia wygrywa rozgrywki a także turniej eliminacyjny do II ligi. Po sezonie łączy się Lublinianką i przyjmuje jej nazwę – powstaje WKS Lublinianka. Fuzja nie pomogła lublinianom utrzymać się na zapleczu ekstraklasy. Kolejne dwa lata spędzili w III lidze.

Szczęśliwe chwile pod okiem „Sarenki”

W 1963 roku trenerem drużyny został Kazimierz Górski, ten Kazimierz Górski, który 3 lata później objął stery reprezentacji Polski. W Lublinie wspominają „Sarenkę” bardzo pozytywnie, gdyż pod jego wodzą Lublinianka wróciła do II ligi i utrzymał drużynę w gronie drugoligowców. Po sezonie odszedł do Gwardii, a klub potem spadł do III ligi.

Lublinianka logo klubuU progu lat 70-tych drużyna pokazała się z dobrej strony w rozgrywkach o Puchar Polski, docierając do ćwierćfinału. W 1973 roku zagrała sezon w II lidze, gdzie spotkała się z Motorem, ale rywale byli dwukrotnie silniejsi (0-2, 0-1) i na koniec sezonu byli blisko awansu do ekstraklasy (2. miejsce ze stratą 2 punktów do Arki). Lublinianka zajęła ostatnie miejsce i spadła do III ligi.

Obie drużyny spotkały się w II lidze także w sezonie 1982/83 – remis 1-1 na stadionie Motoru oraz porażka Lublinianki 0-1 na swoim obiekcie przy ul. Leszczyńskiego. W latach 1994-96 padły trzy remisy i raz wygrał Motor 2-0. Obie drużyny opuściły zaplecze ekstraklasy w 1996 roku i nadeszły „chude lata” dla lubelskich kibiców.

Upadek na przełomie wieków

Połowa lat 90-tych przyniosła likwidacje wojskowych klubów i przekształcenia drużyn piłkarskich w tzw. Autonomiczne Sekcje Piłki Nożnej, następnie Sportowe Spółki Akcyjne. WKS Lublinianka rozpadła się w 1996 roku, co spowodowało likwidację większości sekcji, przetrwała jedynie piłkarska. Drużyna funkcjonowała wtedy pod szyldem KS Lublinianka Sportowa Spółka Akcyjna. Pod takim mianem futboliści ze stadionu przy Leszczyńskiego przywitali XXI wiek – grając na poziomie 4. ligi.

Lublinianka logo klubuW 2002 roku powołano spółkę akcyjną KS Lublinianka SSA, zarządzaną przez norweskiego inwestora, lecz zamiast awansu do wyższej klasy rozgrywek, drużyna spadła w 2008 roku do IV ligi (na 5. poziom rozgrywek). Spółka dotrwała do 2011 roku, gdy drużyna seniorów została wycofana z IV ligi.

Wieniawa logo klubuOd 2000 roku istniał w Lublinie Klub Piłkarski „Wieniawa”, który po 10 latach działalności wprowadził drużynę do IV ligi, na którym występowała Lublinianka. Przed sezonem 2011/12 doszło do fuzji obu klubów a wzmocniona drużyna wygrała rozgrywki i awansowała na czwarty poziom rozgrywek (do 3. Ligi). Wtedy zaczęto używać herbu, który obowiązuje do dzisiaj. W 2014 roku powołano nową spółkę KS Lublinianka Sp. z o.o., która przejęła drużynę III-ligową. W październiku 2014 roku otwarto nowy stadion w Lublinie – nazwany Areną Lublin, na którym rozgrywa mecz Motor i Lublinianka. Pierwszy mecz tych drużyn na nowym obiekcie miał miejsce 25 października, gdy spotkały się w meczu derbowym na poziomie III Ligi.

Motor logo Lublinianka logo klubuW zeszłym sezonie Lublinianka spadła do IV ligi, Motor był blisko awansu do II, lecz w barażach uległ Olimpii Elbląg.


Opinia o znaku

Autorzy herbu Lublinianki stanęli na przekór skomplikowanym losom klubu – obecny znak jest jednym z najprostszych w polskim futbolu. Wzór ten nawiązuje do emblematu z czasów PRL-u, można go dostrzec w niemal identycznej postaci na proporczykach np. z lat 80-tych.

Lublinianka logo klubuDla mnie rewelacyjny pomysł na znak czerpiący z symboliki miasta – uproszczona sylwetka lubelskiego kozła trafiła na trójkątną tarczę przeciętą na dwa pola – czerwone i zielone, jak w herbie miasta.

Lublinianka logo klubuNie potrzeba tu liternictwa, choćby akronimu – znak jest bardzo charakterystyczny i w sposób skrótowy nawiązuje do oryginalnego symbolu Lublina. Wydaje się, że emblemat Lublinianki mógłby być jeszcze prostszy, czyli pozbawiony złotego obrysu vel bordiury tarczy, funkcjonując w dwóch kolorach, ale to opinia projektanta, a nie kibica klubu.

U mnie znak Lublinianki zyskał wysoką notę, ale czy Wy rozpoznalibyście go bez wiedzy, do którego klubu należy?

Lublinianka logo klubu

Jak oceniasz znak Lublinianki?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...


Ocena polskielogo.net:

Oryginalność

Czytelność

Precyzja wykonania

Ponadczasowość formy


Średnia ocena: 4,25

Źródła:
Paweł Gaszyński: Zanim powstała liga; tom III, część 2, Kraków 2017

https://pl.wikipedia.org/wiki/KS_Lublinianka
https://pl.wikipedia.org/wiki/Derby_Lublina_w_pi%C5%82ce_no%C5%BCnej
dostęp: 2017/04/20

Encyklopedia piłkarska FUJI: tom 25: O tytuł mistrza Polski 1920-2000; Katowice 2000

Jan Goksiński: Klubowa historia polskiej piłki nożnej do 1939 roku; tom I, Warszawa 2013

Postscriptum
Znak MKS Lublinianka, którego nie udało mi się przyporządkować chronologicznie – a znajdziemy go np. na odznakach. Czy ktoś z Was może napisać coś więcej o nim?
Lublinianka logo klubu