Warszawianka herb Czołowy warszawski klub piłkarski przed II Wojną Światową, nigdy nie spadł z najwyższej ligi (Ekstraklasy). Po 1945 roku święcił tryumfy w innych dyscyplinach. Na przełomie XX i XXI wieku markę Warszawianki rozsławiali piłkarze ręczni.


© Autor: Jakub Malicki

Pika ręczna, koszykówka, siatkówka, hokej, lekkoatletyka, szermierka, kolarstwo, boks czy tenis… warszawska drużyna kształciła sportowców we wszystkich topowych dyscyplinach. Futboliści zdobyli Mistrzostwo Warszawy w 1925 roku, następnie spędzili 13 sezonów najwyższej lidze do wybuchu II Wojny Światowej. Sekcja piłkarska nie dotrwała jednak do XXI wieku, została rozwiązana w 1975 roku.

Lata ’90 to sukcesy szczypiornistów. Spędzili wówczas kilka lat w 1. lidze (obecnie zwanej Superligą), czterokrotnie kończąc sezon na podium (1993, 1994, 1999, 2002). „Czarno-biali” zdobyli także dwa Puchary Polski w piłce ręcznej.

Historia znaku
Klub założony w 1921 roku przez młodych futbolistów – przedstawicieli rodzin Lothów i Luxenburgów – którzy w skutek nieporozumień opuścili Polonię Warszawa. Czerń w barwach Warszawianki nawiązywała do polonijnych czarnych koszul, a pasy to motyw Slavii (tak zwał się klub protoplasta).
Herb klubu z wyeksponowanym inicjałem „W” został wymyślony przez Wiktora Lotha oraz Aleksandra Szenajcha*. Według źródeł przypominał on obecny znak, jednak przed II Wojną Światową wydano odznaki, które miały nieco inny kształt:

Warszawianka herb

Podczas wojny zawieszono działalność klubu, sportowcy uczestniczyli w walkach (także w Powstaniu Warszawskim).

Klub reaktywowano w 1945 roku, następnie został wchłonięty przez Zrzeszenie Sportowe Start.

Warszawianka herbW 1957 roku – w wyniku fuzji z Tęczą, a potem Varsovią – Warszawianka została przemianowana na Spółdzielczy Klub Sportowy i wróciła do historycznego znaku.

Ocena znaku
Niezwykle prosty to herb, dzięki temu – paradoksalnie – nietypowy. Tarcze wypełnione pionowymi pasami często funkcjonują jako znaki sportowe, jednak zwykle mają dopisek w postaci pełnej nazwy klubu. Warszawianka ma jedynie inicjał i dzięki temu znak, który „wielu narysowałoby lepiej w Paincie” (parafrazując głosy dyletantów) nie jest banalny.

Można nawet stwierdzić, że w Polsce wyprzedził epokę arcy- minimalistycznych logo sportowych. Mimo, że preferuję znaki kreujące lub przenoszące symbole społeczności, którą reprezentują – to logo Warszawianki jawi mi się jako warte uwagi.
Herb wymaga od widza dodatkowej wiedzy, z powodu braku nazwy klubu w wersji podstawowej nie jest łatwo rozpoznawalny na pierwszy rzut oka. Zabieg ten uważam jednak za pozytywny – szczególnie w obecnych czasach przesytu informacyjnego i wizualnego.


Oryginalność

Czytelność

Precyzja wykonania

Liternictwo

Ponadczasowość formy


Średnia ocena: 4,0

*Źródła:
http://warszawianka-handball.pl/sekcja/
http://kswarszawianka.pl/o-klubie/historia-klubu
dostęp 2015/10/20